شامگاه گذشته با برپایی نمایشگاهی از آثار بزرگان هنرهای تجسمی ایران و نمایش فیلم «کیمیای عشق» در خانه هنر، بزرگداشت هانیبال الخاص برگزار شد.

«کیمیای عشق» مستندی سی دقیقه‌ای درباره‌ نقاشان معاصر ایران است و به شخصیت حرفه‌ای و کاری راهبران و کسانی که تاثیر جدی در نقاشی ایران داشته‌اند می‌پردازد. در این فیلم نقش موثر بزرگان هنر معاصر ایران در شکل‌گیری نقاشی مدرن ایران، بعد از تاسیس دانشکده‌ی هنرهای زیبا بررسی می‌شود.

حضور هانیبال الخاص در این مستند، به‌عنوان نقاشی مطرح است که رابطه‌ شعر و نقاشی و اسطوره را تشریح می‌کند و از نگاه و نگرش او حکایت دارد. هانیبال مانیفست چهارده‌گانه‌اش را خودش می‌خواند. مانیفست او پندنامه‌‌ نقاشی در مرز پختگی‌ است.
در این مراسم بسیاری از اهالی هنر و ادبیات حاضر بودند و کنسوئلا ویدال نماینده‌ مقیم سازمان ملل در ایران - میهمان رسمی و ازجمله حاضران در این مراسم در عصر جمعه نهم مهرماه و نخستین نمایشگاه پاییزی در خانه هنر بود.
در گالری ملک و پاسارگاد آثار بزرگانی چون ابوالحسن خان صدیقی، مرتضی نخجوانی، علی‌اکبر صنعتی‌زاده، سیاوش کسرایی، ژازه تباتبایی، مش صفر، محمد احصایی، هانس ورنر آلبیک، احمد اسفندیاری، صادق تبریزی، نصراله افجه‌ای، عبدالرضا دریابیگی و... به تماشا گذاشته شده است.
در افتتاحیه‌ دوم که در گالری الهیه آرت‌سنتر برگزار شد، هادی سیف در سخنانی از رخداد‌هایی گفت که در عرصه داستان‌نویسی، شعر معاصر و نقاشیایران در دهه‌ی چهل اتفاق می‌افتاده و رنسانسی که در عرصه‌ی شعر اخوان و نیما دولت آبادی و عربشاهی و... حادث می‌شود.
به تعبیر او با تجلی ذوق‌ها و اندیشه‌های به‌وجود آمده، گسستی بین نسل‌ها ایجاد شد. بین نسل قبل و نسلی که مرجان شکری نماینده آشکار آنست، یعنی آنها جهان‌بینی جدیدی را در عرصه‌ی نقاشی و گرایش شدیدی را به مبانی تفکر و جهان‌بینی ایجاد کردند. یعنی نگران بشریت بودن به مفهوم عام و از
سنت‌های نگارگری ایران جدا شدن.
سیف این ارتباط تنگاتنگ بین دو نسل را با اشاره به ارتباط نقاشی‌های شکری با شعرهای منشی‌زاده «همرمی» دانست و گفت با دیدن نقاشی‌ها پی خواهید برد که نقاش وارد عرصه‌ی فکری شاعر شده است و آنقدر این بروز و تجلی در کارها ارزشمند بوده که پیش رفته و خود را یافته است هرچند ریشه‌ی آنرا در کلاممنشی‌زاده را می‌توان دریافت. این منتقد هنری این همراهی را اتفاقی مبارک
دانست و آنرا به آشتی دو نسل تعبیر کرد
به تعبیر او وقتی از کار هنرمندی تجلیل می‌شود نباید فکر کند به منزل کاملی رسیده است. این شروع تازه‌ای برای مرجان شکری است. هادی سیف با قدردانی از خانه هنر و دیگر نگارخانه‌هایی که در این سرزمی رسالت خطیر معرفی جلال و هویت نقاشان ایرانی را بر عهده گرفتند، تصریح کرد ضروری است به سرزمین سرشار از نقش و رنگ ایران اندیشید، چراکه ما مطمئنیم که هیچ آبی زیباتر از آبی آسمان این سرزمین نیست و هیچ ستاره‌ای در عالم به درخشندگی شب‌های سرزمین‌مان نیست.
کیومرث منشی‌زاده از هنرهای موسیقایی گفت و زیبایی شناس و فلسفه ازسورئالیست گفت و سینما. او عنوان کرد کتابی از من، زیر باران بوده و
صفحات آن به هم چسبیده بودند، نمی‌دانم «مرجان شکری» چگونه آنها را از هم باز کرد.منشی‌زاده سپس افزود: در ایتالیا مدل نقاشی بودم، آنقدر تحرک داشتم که نقاش مرا به صندلی بست، بعد گفتم: «سیاه، سیاه، سیاه، نگاه او چندان سیاه است که گویی هزاران کلاغ از چشمهایش پرواز می‌کند.»
مرجان شکری هم در بیان کوتاهی گفت: فکر ، احساس و عشق را نمی‌توان بیان کرد، امیدوارم همیشه به‌گونه‌ای کار کنم که به‌راحتی از آنها گذر نکنم.
مرجان شکری، ۱۴ شعر کیومرث منشی‌زاده را به نقش درآورده است. شکری هنرمند معمار است و گالری‌های شیرین، نیکزاد و خانه هنر در تهران و نمایشگاه بزرگداشت رودکی در تاجیکستان تا کنون میزبان آثارش بوده‌اند.
آثار او در در گالری الهیه با ابعادی بزرگ که به دو متر هم می‌رسند، از۷۰۰ هزار تومان تا یک‌میلیون و ۳۰۰ هزار تومان قیمت گذاری شده‌اند.
بخشی از عواید این نمایشگاه‌، همچون سایر نمایشگاه‌هایی که در «خانه هنر» برپا می‌شود، به پروژه‌های مبارزه با گرسنگی برنامه جهانی غذا اختصاص پیدا می‌کند. برنامه جهانی غذا سازمان ملل متحد حامی معنوی و فرهنگی این مجموعه است.
این دو نمایشگاه تا بیستم مهرماه جاری در «خانه هنر» از ساعت 11 تا 21 واقع در خیابان دکتر شریعتی، تقاطع اتوبان صدر، شماره 1716 برپاست